حبيب الله الهاشمي الخوئي
31
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة
والرّفق معه ، ودواء جرمه واجترائه هو الاعتذار منه وله ، وقد لخّص كلّ ذلك في قوله : ( حتّى كأنّك له عبد ) . وقد ذيّل وصايته هذه بأنّ تلك المعاملة الاخائيّة لا بدّ وأن تكون مع من يليق بها وهو المؤمن المعتقد . الترجمة اى پسر جانم بدانكه هر كس بر پاكش شب وروز سوار است هميشه بسوى مرگ در رفتار است گر چه در جاى خود ايستاده واستوار است ، وبنا خواه طي راه مىنمايد گر چه مقيم وآسوده مىزيد ، بطور يقين بدان كه بارزو وآرمان خود نمىرسى واز عمر مقدر نمىگذرى وبراه همه كساني كه پيش از تو بوده اند مىروى ، در طلب دنيا آرام باش ودر كسب مال هموار رفتار كن زيرا بسا طلب كه بسر انجام تلف مىكشد ، نه هر كس دنبال روزى دود بروزى مىرسد ونه هر كس آرام وهموار كار ميكند از روزى وا مىماند ، خود را از هر پستى در طلب دنيا گرامى دار واگر چه آن كار پست تو را بارمانهايت برساند ، زيرا اگر خود را بفروشى بهائى كه ارزش شخصيت را داشته باشد بدست نياورى ، خود را بنده ديگرى مساز وبأو مفروش در صورتي كه خداوندت آزاد ومستقل آفريده است ، چه خير وخوبى دارد آن خيرى كه جز بوسيلة بدى بدست نيايد ، وچه آسايشى است در آنچه جز بدشوارى فرآهم نشود . مبادا اختيار خود را بمركب سركش طمع بسپارى تا تو را در پرتگاه هلاك ونابودى كشاند ، اگر توانى هيچ منعمى را ميان خود وخدا واسطه طلب روزى نسازى همين كار را بكن وزير بار نوكرى ديگران مرو ، زيرا تو قسمت روزى خود را خواهى يافت وبهره ات بتو خواهد رسيد همان روزى اندك از طرف خداوند سبحان بي منت ديگران بزرگتر وگرامىتر است از بهره بيشتر از دست ديگران ، وگر چه همه از طرف خداوند منّانست . هر كه نان از قبل خويش خورد منّت از حاتم طائى نبرد